Proyecto eTwinning: Abracadabra

Proyecto eTwinning: Abracadabra

Kits eTwinning Recomendacións Uncategorized

Este elemento non está dispoñible no idioma solicitada. Desculpe. For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Proyecto desarrollado en el centro CEIP Les Arenes de Valencia (Mª José García Ruano y Juan Domingo López Saorín), el CPEE La Quinta de Madrid (Almudena Montero Revilla, Luisa María Mesias Pérez), CPEE Ruiz Jiménez de Valencia (Mariola Guerra Vega, Maribel Sáez Peinado) y un centro de Ucrania: Oleksandria school № 9 (Olena Baluba). Continuar leyendo

Una escuela para todos con eTwinning

Una escuela para todos con eTwinning

Uncategorized

Este elemento non está dispoñible no idioma solicitada. Desculpe. For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Según la UNESCO, la inclusión es “el proceso de identificar y responder a la diversidad de las necesidades de todos los estudiantes a través de la mayor participación en el aprendizaje, las culturas y las comunidades, y reduciendo la exclusión en la educación. Involucra cambios y modificaciones en contenidos, aproximaciones, estructuras y estrategias, con una visión común que incluye a todos los niño/as del rango de edad apropiado y la convicción de que es la responsabilidad del sistema regular, educar a todos los niños/as”. Cada persona tiene unas necesidades y aptitudes, que la escuela debe adaptar para lograr unas metas comunes y no caer en la exclusión, siempre tomando la educación como derecho, no un privilegio.

Son muchas las escuelas que han descubierto eTwinning como un recurso muy valioso para lograr este cambio educativo: pasar de ser escuelas integradoras a convertirse en escuelas inclusivas.

La diversidad del entorno, la incorporación en cualquier momento del curso escolar de alumnado recién llegado al sistema educativo y la apuesta de que la escuela ordinaria integre a los estudiantes con necesidades específicas de apoyo educativo, exigen a la escuela la creación de nuevos escenarios y contextos que permitan la participación de todos/as. eTwinning posibilita la creación de ambientes de aprendizaje más flexibles donde la inclusión real de todo tipo de alumnado es posible. Es una red virtual europea cuyo objetivo es facilitar el contacto, intercambio de ideas y el trabajo en colaboración de profesorado y alumnado.  

Explorando sus posibilidades encontramos los “grupos eTwinning” en los que los docentes comparten recursos y fortalecen competencias e ideas. En el caso de la educación especial destacamos el grupo “inclusive education”.

eTwinning abre sus puertas a centros educativos que imparten enseñanzas de las etapas anteriores a la universidad, incluyendo los de adultos y de educación especial. Sería un error creer que los proyectos eTwinning que abordan las necesidades educativas especiales deben ser concebidos solamente por y para centros de educación especial. Hay que crear sinergias que potencien  lo mejor de cada alumno para poder compartirlo. Alguien puede pensar:

“tengo un alumnado con una discapacidad intelectual tan profunda que estoy muy limitado” Pero ¿os habéis parado a pensar en qué puede aportar a los demás? Los beneficios de la participación del alumnado con necesidades específicas de apoyo educativo en proyectos no sólo ayudan a su normalización e inclusión en sociedad sino que con una adecuada adaptación curricular contribuyen a una mejora de los aprendizajes de todos sus participantes, de sus habilidades de colaboración, de su sensibilidad y la aceptación del entorno.

En el proyecto “ Spring Tale” del CPI de Mondariz participa una niña autista, sin lenguaje oral. ¿Acaso no es interesante comprobar cómo esa niña puede participar en las actividades y jugar con la naturaleza, pintar un árbol o dar un paseo, de la misma forma que lo vivencian otros compañeros/as?

Podemos encontrar proyectos creados especialmente para fomentar la participación de alumnado con necesidades específicas de apoyo educativo que no solamente ayuden en la inclusión y la participación de los estudiantes sino también a la sensibilización del entorno hacia situaciones de discapacidad:  “Maps towards the diversity of realities: inclusion from the classroom” comenzó siendo un proyecto eTwinning nacional entre dos centros de Melilla y un centro de Lliçà d’Amunt y ha sido tan exitoso que ha decidido internacionalizarse y abrirse a otros centros europeos durante un segundo año. Todas sus actividades son realizadas con alumnado con necesidades educativas especiales y/o en riesgo de exclusión social que se ha convertido en protagonista real de su aprendizaje.
El “cambio de mirada” que  requiere la educación inclusiva demanda centrarse en el entorno. Será la transformación de éste la que conseguirá los beneficios expuestos. eTwinning permite dejar volar la imaginación y crear proyectos donde por ejemplo los estudiantes de un instituto preparen videos para estimular a alumnado gravemente afectado, o alumnado de Formación Profesional realice recetas para que en el colegio especial disfruten de ellas. No siempre es necesario inventar para innovar. Unas simples “instrucciones ilustradas” pueden ayudar a un alumno/a disléxico a participar en igualdad de condiciones o una idea sencilla puede convertirse en un fantástico proyecto.

eTwinning es susceptible de integrarse en el currículum como una estrategia de aprendizaje más del plan de estudios. En “Let’s cross the boundaries of Primary education together” la escuela Barrufet de Sant Boi y otros cinco países europeos trabajan la transicción de primaria a secundaria mediante la realización de revistas. En equipos colaborativos transnacionales, alumnado de primaria y secundaria trabajan juntos para cubrir las secciones de dichas revistas. El alumnado con necesidades educativas especiales también participa, en algún caso, con ayuda de soporte especial. Así, un alumno ciego en Croacia colabora con sus compañeros/as buscando información para un artículo sobre un músico famoso, un historiador o un deportista propuesto por otro país, o el alumnado con TDAH y TDA de la escuela Barrufet crea pasatiempos y dibujos sobre temas concretos, participando como todos los demás en las revistas colaborativas.

La utilización de las TIC (tecnologías de la información y la comunicación) facilita esa comunicación y colaboración, especialmente con alumnado con necesidades específicas de apoyo educativo, favoreciendo tanto la accesibilidad de los aprendizajes como el respeto a los ritmos diferentes o la superación de algunas limitaciones.

Es importante tener en cuenta  que el uso adecuado de la tecnología es un criterio a tener en cuenta para la obtención del Sello de Calidad eTwinning.

A continuación mencionaremos unas apps que pueden ser útiles para atender la diversidad:

 DictaPicto:

Permite pasar un mensaje de voz o escrito a imágenes y pictogramas de forma automática. Gracias a esta app el alumnado con TEA(trastorno del espectro autista)  podrá comprender y el resto empatizar o adaptar actividades.

 Día a día:  

Un diario visual pensado especialmente para personas con dificultades de comunicación o TEA (trastorno del espectro autista), disponible para Android. Desarrollada por la Fundación Orange y BJ Adaptaciones, la aplicación permite utilizar elementos visuales de forma fácil e intuitiva ofreciendo distintas opciones de personalización.

 Araboard:

Conjunto de herramientas diseñadas para la comunicación alternativa y aumentativa. Permite crear, editar y usar tableros de comunicación para distintos dispositivos (ordenador, smartphone o tablet) y sistemas operativos. Además en ARASAAC (Portal aragonés de comunicación aumentativa y alternativa) hay pictos de SPC  (Sistema pictográfico de comunicación) y otros elementos útiles.

 Alex aprende a ordenar:

App para iOS y Android, creada para trabajar la atención y la capacidad de concentración de los niños, resulta interesante para alumnado con patologías de trastorno de atención con o sin hiperactividad (TDA o TDAH). Ayuda a desarrollar la lógica, clasificar objetos y trabajar la psicomotricidad fina.

 Visual attention therapy:  

Es una app diseñada para mejorar la lectura, el reconocimiento de conceptos, la concentración, la memoria, la atención y la velocidad. Competencias para encontrar letras y símbolos con diferentes niveles de dificultad.

Aula PT https://www.aulapt.org/

En Aula PT se puede compartir y descargar material para trabajar con alumnos deNecesidades Educativas Especiales y que pueda servir de apoyo al profesor. Incluye materiales desde Educación Infantil hasta Secundaria y están clasificados por áreas de aprendizaje, así como unidades didácticas adaptadas.

Dyseggxia http://www.dyseggxia.com/ 

Este juego está dirigido a niños con dislexia y les ayudará a avanzar en sus dificultades con la lectura y escritura a través de sus divertidos juegos. Los ejercicios se han diseñado analizando errores reales de niños con este problema. Con tres niveles de dificultad, y cinco tipos de ejercicios para cada nivel: inserción, omisión,sustitución, separación de palabras y derivación.

 

Además, en los siguientes enlaces podéis encontrar materiales publicados en el SEG (School Education Gateway) que pueden servir de inspiración para tu nuevo proyecto eTwinning sobre inclusión:

https://www.schooleducationgateway.eu/en/pub/teacher_academy/teaching_materials/lesson-plans-for-sen.htm

https://www.schooleducationgateway.eu/es/pub/teacher_academy/teaching_materials/lesson-plans-for-languages.htm

https://ec.europa.eu/programmes/erasmus-plus/project-result-content/6843ab29-593c-4f2b-aad8-e847048b04ab/Portfolio%20Therapeutic%20Games%20And%20Activities.pdf

 

Por último, un modelo educativo integrador e inclusivo ha de ser proactivo y fomentar entornos educativos que inspiren confianza y seguridad. La finalidad es que permita a todo el alumnado, incluyendo al de necesidades específicas de apoyo educativo, participar plenamente y aumentar su motivación y autonomía para alcanzar el máximo desarrollo de sus capacidades personales y sociales, además de adquirir unas competencias clave que les acompañen durante toda la vida. Con eTwinning podemos crear, innovar, sensibilizar, adaptar, comunicarnos, trabajar colaborativa e interdisciplinarmente, aprovechar las ventajas de  las nuevas tecnologías y abrir una pantalla a un mundo diferente donde la igualdad es posible. ¿Te atreves?

 

Coautores:

Esther Rodríguez Serradilla

Aarón Bernárdez Pérez

 

Fuente de la imagen: Pixabay

Inclusion through Cultural Education

Inclusion through Cultural Education

Equipos de centro v

Múnich acolleu durante tres días, do 4 ó 6 de maio de 2017, o Evento de formación eTwinning Inclusionthrough Cultural Education (Educación cultural: un achegamento para a inclusión educativa).

Na sesión de presentación das xornadas, a sala lucía repleta con máis de 130 docentes de educación secundaria procedentes de máis de 25 países europeos, expectantes por descubrir e experimentar a Educación Cultural a través de 20 talleres, así como diversas presentacións de colexios e administracións educativas alemás que xa traballan desde a perspectiva da creatividade na aula.

A xornada inaugural iniciouse coa benvida da representante do StaatsinstitutfürSchulqualitätundBildungsforschung (Insitituto Nacional de Calidade e Investigación Educativa), Martin Finkenberger (Servizo de Intercambio Educativo, Bonn) e Rute Baptista (Servizo Central de Apoio de eTwinning, Bruselas).

A continuación, e como introdución ós diferentes talleres, Dr. Michael Wimmer (EDUCULT, Instituto para a Política e Xestión Cultural en Viena), presentou e explicou o significado do concepto de Educación Cultural, partindo da reflexión sobre cales son os pilares da educación: “Aprender a saber, a facer, a ser e a vivir xuntos”. E para isto hai que planificar qué se aprende, cómo se aprende e ónde se aprende. E é aquí onde aparece o termo de Educación Cultural, no sentido de ser unha nova perspectiva n proceso de ensino-aprendizaxe que non se limita exclusivamente ás materias artísticas do currículo, dado que todas as materias contribúen a potenciar a imaxinación, as relacións persoais, a satisfacción persoal, o traballo cooperativo e baseado en proxectos e outras aptitudes e habilidades que contribúen ó desenvolvemento emocional e social do alumnado.

A aprendizaxe é un proceso creativo: o que aprendemos está en relación directa con cómo e ónde o facemos e baixo qué circunstancias. Por isto, a creatividade é un principio interdisciplinar  na educación e non debe limitarse a materias específicas, sacando  á luz os potenciais de cada individuo, a conexión entre cerebro, corazón e man (pensamos-sentimos-creamos).

A Educación Cultural inclúe a conciencia de herencia local, nacional e europea e do noso lugar neste mundo así como as habilidades culturais que teñen que ver con facer, con crear, con apreciar e expresar.

Porque a Educación Cultural contribúe a coñecerte e a que poidas expresarte, porque a cultura es un fenómeno que emancipa ás personas e a través da creatividade conseguimos conectar o cerebro co corazón e coas mans (pensamos-sentimos-creamos).

Porque só así é posible aspirar á utopía de transformación da realidade tan complexa que vivimos desde o punto de vista socioeconómico, político e cultural;  para que así  todos e todas poidamos aspirar a construír unha sociedade máis igualitaria, máis pacífica e por ende, inclusiva.

Na segunda xornada do evento,  Marcus Kauer e LorreenFajgel  explicaron a experiencia de transformación do seu instituto ata convertilo nun centro inclusivo a través da música, do baile, a literatura, o cine e a arte. Na súa ponencia “Cultural Education- a wholeschoolapproach”, insistiron na necesidade de buscar tempos e espazos nos colexios e institutos para desenvolver un currículo baseado en experiencias artísticas (cancións, bailes, teatro, etc).

A continuación, presentamos os talleres nos que participamos os seis componentes da delegación española, formada por Noelia (Melilla), José Antonio (Badajoz), Luz (León), Isidoro (Murcia) e Aurea (Navarra), xunto con Mirian (Servizo Nacional Apoio eTwinning España).

TALLERES

 Papertheater. Johannes Volkmann

 A comunicación é cousa, polo menos, de dous, e atopar as palabras axeitadas non sempre é tarefa doada, de aí que sexa de vital importancia crear algún tipo de relación ou vínculo coa  audiencia ou, no noso caso, cos nosos alumnos/as.

 Se un fai algo e o público non sabe realmente de que se trata, xa se está creando esa conexión porque o espectador se mantén atento. O taller de Johannes amosa como captar esa atención, como, con simples técnicas teatrais onde o papel é o protagonista, podemos activar a curiosidade de quen nos está observando.

 Por outra parte, Johannes presenta o seu novo proxecto, TheConference of Children, a través do cal quere promover a cidadanía activa incorporando técnicas de expresión artística.

 

 How to shoot videos. Wolfgang Sterker/ Olaf Monch

 Taller impartido polos profesores Wolfgang Sterker, profesor de arte e  Olaf Mönch, profesor de español, teatro, alemán e estudos relixiosos.

 Actividade de carácter eminentemente técnico, onde se analizan aspectos como o enfoque, o encuadre, a perspectiva, a posición ou o movemento do suxeito ou a cámara. Tamén se dan algunhas pautas sobre tipos de corte e montaxe como o salto ou a montaxe paralela.

 Tras unha breve introdución teórica e a mostra de exemplos de vídeos, pásase á gravación de breves historias.

 

 Dynamics of Comedy. MickBarnfather

 MickBarnfather, actor e profesor, explica como a través de xogos e da expresión teatral podemos facer que os nosos alumnos/as se involucren nas actividades.

 O xogo é instintivo, divertido e non dá pé a pensar no erro de forma seria. Cando xogamos, disfrutamos, e cando o pasamos ben, temos presenza, somos importantes.

 Da mesma maneira, a través do xogo ou do teatro podemos crear un vínculo coa audiencia, o cal é máis importante que a interpretación en sí mesma.

 Estamos programados para facer todo ben desde que somos pequenos, pero este contexto permite que a xente cometa erros. Podemos pedir que a nosa audiencia faga cousas imposibles e provocar o riso nun intento de dar a volta a un hábito de toda a vida: creamos historias para facer a vida menos aburrida, e cando esaxeramos as cousas resultan máis divertidas. Así, o humor  convírtese nunha poderosa ferramenta de comunicación. O humor transmite confianza, produce relaxación e pracer e axuda a descubrir quen somos.

 

 Language and music – Creativecompositions

 Dr. MatthiesAndresen, educador e compositor musical utiliza recursos de todo tipo  para crear composicións musicais sen necesidade de coñecer as notas musicais dunha partitura.   Na primeira parte do taller úsanse nomes, saúdos e xestos para crear unha pequena actuación. Desta forma é fácil que cada un poida participar na creación da composición sen saber a linguaxe musical tradicional.

 Na segunda parte do taller analízanse as onomatopeias dos cómics, sons que todos entenden, non importa a procedencia, e as súas diferenzas entre diferentes idiomas.

 Con estes sons dos cómics os profesores crean e representan unha composición musical que narra unha historia sen palabras pero con sons universais. O noso labor é atopar a mellor forma de expresarse e en moitas ocasións a inspiración pode vir da música ou sons evocadores.

 Creamos a banda sonora do evento eTwinning a través dunha composición de onomatopeias e sons imposibles que representamos como actores e actrices de dobraxe, no taller “Linguaxe e música: composicións creativas”.

 

 Project ideas for the foreign language classroom. Jana Tokaryk

 A  proposta de Jana Tokaryk para este evento céntrase en contar historias coñecidas para acercalas ás realidades dos alumnos/as. Este enfoque permite profundizar na comunicación nunha segunda lingua, intercambiar ideas entre centros de diferentes países e ampliar as habilidades interculturais, integrar diferentes materias e apoiar a alfabetización.

 Pasos:

 Descrición das etapas dun proxecto modelo, que require un uso  extensivo de ferramentas TIC para a comunicación (entre alumnos/as e entre estes e os profesores/as),  toma de decisións de modo colaborativo (compartir ideas, realizar votacións, facer comentarios) e tamén  á hora de plasmalos nun produto final (vídeo a través de SlowMotion, comic, etcétera).

 Faise un repaso a ferramentas útiles para a realización de proxectos desta tipoloxía, aspecto no que tamén se centran as preguntas posteriores dos participantes.

 

 Stop Motion. Sonja Di Vetta

 Sonja Di Vetta traballa os recursos multimedia en proxectos educativos con nenos e adolescentes . No taller de Stop Motion  explórase a  técnica de animación Stop Motion,  que consiste en aparentar o movimento de obxectos  por medio dunha serie de imaxes fixas sucesivas. A técnica Stop Motion ofrece unha forma creativa para contar  historias, expresarse e presentar material .

 No taller mostrouse o uso desta técnica dunha forma moi sinxela coa aplicación gratuíta Stop Motion Studio. Unha vez descargada a aplicación e coa única ferramenta dun smartphone ou tablet (IOS ou android) foi moi sinxelo crear un pequeno clip de vídeo con esta técnica. 

 Estou seguro que en canto os alumnos coñezan as posibilidades  desta aplicación  fácilmente poderán producir o seu propio clip Stop Motion e dar rienda solta a súa creatividade.

 

 Moving school!Physical activities and gamesfor everyday school life. Kirstin Porsche

 Kirstin, profesora de arte e teatro, fainos unha proposta moi activa que combina actividade física e xogo con interacción continua entre os participantes, coas seguintes características:

 Actividades de carácter lúdico, que permiten que nos relacionemos dun xeito diferente, despreocupado, liberándonos das tensións e problemas que poden afectar ó noso  estado de ánimo e aprendizaxe.

 Ambiente  centrado no xogo que facilita a liberación da noso imaxinación, posto que as actividades mecánicas van seguidas doutras onde os participantes han de deseñar as súas, o que fomenta a creatividade.

 Aprendizaxe de contidos diversos, como na área de linguas estranxeiras, ó asociar palabras ou expresións a movementos nun contexto de máxima concentración no xogo, facilitando a súa adquisición. Isto añádese ós beneficios propios de mellorar a condición física e a expresión corporal.

 

 Rhythm and groove – body percussion in movement. Sabine Schneider

 Como o corpo é o noso mellor instrumento, foi xenial sentir boas sensacións utilizando o corpo a modo de instrumento de percusión no taller “Ritmo e sensacións, percusión corporal en movemento”.

 

 Creativity in the Classroom. ArjanaBlazic

 Cales son os asasinos da creatividade? O fracaso, afrontar riscos, as críticas, o cambio, falta de confianza, autocrítica…

 A creatividade é unha destreza e pode ensinarse e temos que proporcionar ós alumnos/as situacións nas que teñan a oportunidade de correr riscos e expresar as súas ideas de forma libre. Arjana propón unha serie de actividades e ferramentas dixitais con este obxecto que, seguro, non pasarán desapercibidas entre os nosos alumnos/as.

 

 Apps and music. Nikolaus Graf

 Este profesor é músico, produtor e compositor electrónico profesional que, a través de múltiples aplicacións de descarga gratuíta tanto para profesores como alumnos (EasyBeats, Synthmaster, DrumPads 24), fíxonos crear unha orquestra e compuxemos a nosa propia peza que el gravou e fíxolle os arreglos pertinentes. Así tamén nos introduciu nos entresijos da edición, que xa necesita de aplicacións de pago e dun maior coñecemento de informática e de música en xeral.

eTwinning é unha metodoloxía e ferramenta, a través da cal podemos potenciar as habilidades creativas do noso alumnado porque invita á reflexión e admite o uso das novas tecnoloxías. É unha ventá ó mundo que ofrece apertura, oportunidades e riqueza. É unha ferramenta de comunicación e proporciona oportunidades ós mozos de desenvolvemento persoal,  desenvolvemento emocional e social e curiosidade intelectual. eTwinning é un exemplo de metodoloxía, de ferramenta creativa e inclusiva.

 

 Estes eventos de formación posibilitan o espazo necesario para aprender, para compartir, para sentir e para intercambiar e saber que hai máis profesionais da educación con idénticas inquietudes ás nosas.

Os profesores/as que asistimos a este evento de formación seguiremos soñando con ser fonte de inspiración para o noso alumnado a fin de derrubar barreiras, tomar decisións e compartir puntos de vista de modo construtivo. En definitiva, continuaremos pensando que a utopía dunha educación socioemocional, cultural e inclusiva é posible.

 

 

Imaxe de cabeceira: elaboración propia (fotografía tomada nunha presentación no evento)

Imaxe no artigo: elaboración propia (fotografía de actividade nun taller)

 

 

Falamos de inclusión:  CEIP María Sanz de Sautuola, Santander (Cantabria)

Falamos de inclusión: CEIP María Sanz de Sautuola, Santander (Cantabria)

Equipos de centro Entrevistas

Coincidindo coa  asistencia  a unha Xornada eTwinning organizada pola Asesoría de Linguas Estranxeiras do CEP de Santander xunto á Unidade Técnica de Innovación Educativa da Consellería de Educación, Cultura e Deporte de Cantabria, o Servizo Nacional de Apoio eTwinning tivo a oportunidade de visitar o colexio público María Sanz de Sautuola en Santander.

No ano europeo da inclusión, este centro escolar é un exemplo de como centrar os  esforzos na atención á diversidade buscando o éxito educativo de todos os seus alumnos de maneira efectiva. Situado  nunha zona socialmente desfavorecida, o colexio público María Sanz de Sautuola caracterizouse e foi premiado  por “contribuír de maneira determinante ó avance educativo de todos os seus alumnos e en concreto da comunidade xitana“. Feito que se viu recoñecido no 2017 co Premio ‘Educación é futuro’ outorgado pola Fundación Secretariado Xitano.

Para Santiago Ferreiro, director do centro escolar, está moi claro que son os docentes os que deben liderar os cambios nun centro. A experiencia demostroulle que non se pode esperar que as familias, alumnos ou administracións veñan cambiar algo nun entorno desfavorecido como era o seu.  Segundo nos di farano “ cando os convenzamos do que facemos e de como o facemos”.

Desde o seu posto de director, Santiago entende o liderazgo como unha actividade compartida, non só co seu equipo directivo e, por suposto, cos docentes que conforman o claustro do centro escolar. Tamén, entende que hai que  abrir e preparar un  camiño ancho e plano  para invitar a outros axentes a unirse.  Axentes que forman parte do entorno,  desde o persoal non docente, familias, alumnos, administración educativa ata incluso outras entidades  que cos seus coñecementos e experiencia sumaron esforzos na mellora do centro educativo.

Entrevista a Santiago Ferreiro Míguez,  director do  CEIP “Mª Sanz de Sautuola”, Santander (Cantabria)

  1.- Como  é  o CEIP María Sanz de Sautuola  en 2017?:

          Nesta viaxe dos últimos 15 anos, o colexio converteuse actualmente en: 

– Unha referencia importante no barrio.

– Un centro aberto á comunidade( desde as 7,30 ás 22,30), con bastantes entidades realizando actividades culturais e de ocio no horario extraescolar, con posibilidades de participación para os alumnos e as súas familias.

– Unha referencia en Cantabria en canto á participación en distintos proxectos de innovación pedagóxica.

– Un centro ocupado e PREOCUPADO por atender adecuadamente TODAS as necesidades dos nosos nenos.

– Un centro OBSESIONADO con mellorar as expectativas académicas dos nosos alumnos.

– Un entorno de CONVIVENCIA POSITIVA.

 2.- Se botas a vista atrás, ¿como era o  CEIP María Sanz de Sautuola  fai 20 anos? 

          Era un centro con moitos problemas de convivencia, de rexeitamento cara o alumnado xitano (especialmente o do poboado de chabolas), sen presenza de innovación pedagóxica e con baixas expectativas académicas (especialmente co alumnado xitano). Tamén existía unha baixa motivación profesional no claustro e non había implicación do centro cos problemas externos que poideran ter moitas familias.

 3.- Cal foi o detonante que produciu esta evolución?:

          O detonante foi precisamente a mala convivencia, a busca dunha mellora significativa da mesma, para poder ter un ambiente de aula e de centro máis normalizado. O punto sobre o que xirou este cambio foi un maior PROTAGONISMO do alumnado na súa educación, na xestión de responsabilidades do centro, para querelo e sentilo seu.

 4.- Cales son as claves para conseguir a implicación da comunidade educativa: docentes,  alumnos e familias?:

          En xeral, preocuparse polos problemas reais de cada sector e escoitar e ter en conta as súas opinións e ideas sobre o funcionamento diario ou xeral do centro.

  • Docentesy non docentes: hai que garantir as mellores condicións de traballo posibles (personais, emocionais e profesionais).
  • Familias: hai que garantir e transmitir o concepto de “entorno seguro, de confianza e cariño” para os seus fillos.
  • Alumnos: permitir e incentivar a súa participación na xestión de responsabilidades do centro, para arraigar e aumentar o seu sentimento de pertenza.

5.- Podería  resumir ou enumerar os  pilares fundamentais para lograr a inclusión nun centro cunha maioría de alumnos con perfís de risco? 

          Para que as nosas intencións queden claras desde o principio, na primeira páxina do noso Proxecto Educativo marcámonos como primeiro obxectivo que os nosos alumnos SEXAN FELICES.

          Os pilares do noso Proxecto Educativo son:

  • A educación emocional.
  • A atención á diversidade na súa concepción máis radical.
  • A apertura á comunidade como referencia básica do entorno.
  • A innovación TIC para evitar a “brecha dixital” ademais da social.

         Partindo disto, desde fai máis de 10 anos traballamos as relacións interpersonais de todos os profesionais do centro, independentemente do seu posto de traballo e función. A formación docente realízase en equipo (cunha participación moi alta do claustro) desde fai 9 anos. Desta forma é máis fácil implantar ideas xerais e realizar unha transferencia máis sólida á práctica de aula.

 6.- Que supón para o centro a participación nun proxecto como Samsung Smart School ou eTwinning?. ¿Inclúense na PGA?

          Xa están incluídos na PGA, como sucede con todos os proxectos e plans que poñemos en marcha.

          Para os profesionais do centro a participación en proxectos  destas características supón unha oportunidade de coñecer actuacións innovadoras e de ampliar a nosa visión local desde unha perspectiva global. Tamén supón unha reflexión sobre a nosa práctica docente individual e como equipo. Para os alumnos supón coñecer novas “portas” de aprendizaxe que os accheguen ó seu éxito educativo.

 

grupo

Na foto (izda a dta.): Santiago Ferreiro (director) , Silvia Casquete (docente eTwinning) , Manuel Gutiérrez (docente TIC) , Olga Paniagua(SNA eTwinning),  Miriam Páramo (docente eTwinning) Mª José  Marinas (Unidad Técnica de Innovación Educativa. Consejería Cantabria),  Kevin Alexander Salvage (Departamento Lenguas Extranjeras, CEP Cantabria) 

Entrevista a Miriam Páramo Arrroyo e Silvia Casquete,  docentes  actualmente implicadas nun proxecto  eTwinning:

  1. Agora mesmo estades traballando nun proxecto eTwinning Nacional ¿Cal foi a motivación que vos fixo iniciar o proxecto?

A motivación veu a través do proxecto Samsung Smart School xa que a súa proposta para este curso é realizar un traballo colaborativo intercentros a través da plataforma eTwinning. Para nós é algo novidoso posto que nunca o utilizaramos, pero á súa vez está resultando moi enriquecedor e positivo debido ó seu amplo abano de posibilidades de aprendizaxe.

A motivación tamén se ve enriquecida diariamente cando nos poñemos a traballar co noso alumnado xa que eles están moi emocionados e contentos ó aprender con esta ferramenta e ver que  as súas aprendizaxes son menos costosas e lles supón menos esforzo (iso cren eles). A idea de compartir as súas experiencias curriculares con outros compañeiros doutros centros empúxaos a querer superarse

  1. Cales son os beneficios de incluír este  tipo de proxectos  na aula?

A posta en marcha do proxecto supón para nós un cambio metodolóxico importante e moi beneficioso porque nos axudou a adaptar as nosas clases ás necesidades individuais dos nosos alumnos; incluso nos cambiou a forma na que manexamos as súas aprendizaxes e as súas condutas. Para os alumnos tamén  supuxo un cambio xa que se converten en protagonistas das súas propias aprendizaxes favorecendo sen dúbida, a aprendizaxe significativa e cooperativa.

Os beneficios que percibimos desde o noso punto de vista son:

  • Melloran a aprendizaxe  favorecen a realización de actividades cooperativas, así como o desenvolvemento de habilidades cognitivas e unha maior adquisición das competencias básicas dixitais.
  • Melloran o rendemento dos estudantes tanto nas Tics como en todas as áreas, xa que o nivel de motivación aumenta considerablemente.
  • Permiten unha maior flexibilidade na aula e favorecen unha aprendizaxe máis personalizada especialmente do alumnado con necesidades específicas de apoio educativo.
  1. Que  valor engade eTwinning?

Fundamentalmente o que máis destacamos de eTwinning é a posibilidade que ofrece ós alumnos de interrelacionarse con nenos  doutros centros.

Tamén o coñecemento da aprendizaxe duotras formas de vida, coas súas tradicións e culturas que lles fai reflexionar e ampliar os seus horizontes respecto á súa vida cotiá.

E por suposto, a aprendizaxe de novas metodoloxías para traballar de forma colaborativa mediante esta plataforma.

  1. De que maneira un proxecto como eTwinning pode axudar a favorecer a inclusión?

É importante destacar que nas nosas aulas de 6º de Educación Primaria temos alumnado con desfases curriculares que oscilan entre 1º e 6º de EP e como xa mencionamos na pregunta número 2,  traballar por proxectos estanos permitindo que todo o noso alumnado poida desenvolver os mesmos contidos e participar de forma máis activa na súa propia aprendizaxe. De aí que a nosa satisfacción aumente considerablemente ó velos felices a eles e máis motivados porque traballan o mesmo que os seus compañeiros.

Evidentemente, cada un mostrará as evidencias propias do seu nivel curricular. 

 

 

grupo de alumnos trabajando

 

 

 

 

 

Entrevista ó alumno Manu Jiménez

 Manu é un alumno de etnia xitana con necesidades específicas de apoio educativo. Na actualidade cursa 6º de Primaria no CEIP María Sanz de Sautuola e é un membro do proxecto eTwinning ” De Norte a Norte, buscando novos horizontes” xunto ós seus compañeiros de claseNa nosa visita tivemos o pracer de falar con el mentres traballaba en clase cos seus compañeiros.  Manu  compartiu as súas impresións con nós. Coas súas palabras, indicounos que traballar en eTwinning  motivábao e facíalle sentir que melloraba na súa aprendizaxe.  Ademais, permitíalle realizar as mesmas actividades que os seus compañeiros de clase.  Dámos as grazas  a Manu por compartir as súas impresións con todos nós nesta entrevista que amablemente gravou coa súa profesora.